“Kızdığı oluyor mu?..”

İmam-ı Tirmizi hazretleri “rahime-hullahü teâlâ”, kusuru daima kendinde bilir, kimsede hata kusur aramazdı.
Birine darılsaydı, daha iyi davranırdı o kimseye.
Herkese ihsanda bulunur, kendini üzenlere daha çok ihsan yapardı.
Komşuları da bilirdi bunu.
Bir gün hanımına gelip;
- Hakim-i Tirmizi’nin hiç kızdığı oluyor mu? diye sordular merakla.
- Elbette, oluyor, dedi.
- Peki, kızdığını nasıl anlıyorsun?
- İki şeyden anlıyorum. Birincisi, kızdığı zaman bize karşı daha iyi davranır, daha çok iyilik ve ihsan yapar. İkincisi de kızdığında daha çok ibadete sarılır, dedi.
Ve ekledi:
- Ayrıca biz bir kusur yaptığımız zaman kabahati kendinde bilir, “Ben iyi olsaydım, onlar bunu yapmazlardı” diye düşünür.

kaynak