AHDE VEFASI


Ebû’l Hamsa oğlu Abdullah diyor ki:

“Muhammed (S.A.V) ile bir satış muamelesi yapmıştım. Kendisine “Biraz bekle gelirim.” dedim; unutmuşum. Üç gün sonra hatırlayıp gittiğimde O’nu aynı yerde gördüm. Beni görünce sadece: “Bana eziyet ettin, üç gündür seni bekliyorum.” mukabelesinde bulundu.

Yaşlı bir kadın, Resûl-ü Ekremin (S.A.V) ziyaretine gelmişti. Efendimiz sordu:

– Sen kimsin?

– Müzeyne’den Cüsâme.

– Sen Hassâne misin, nasılsınız, ne haldesiniz, bizi görmeyeli ne yapıyorsunuz?

– Anam, babam feda olsun, iyiyiz. Kadın kalkınca, Hz. Aişe (R.A.) sordu.

-Yâ Resûlallah bu kadına çok alâka gösterdiniz!..

-Hatice hayatta iken bize gelir giderdi, ahde vefa imandandır.

İslâmiyetin kökünü kazımak için var güçleriyle saldıran Hevazin kabilesi, Huneyn savaşında esir olmuşlardı. Bu azgın ve kibirli kavimden birisi:

-Yâ Muhammed, bizde senin süt annelerin ve mürebbiyelerin var! dedi.

-Kendime ve Abdülmuttalib oğullarına ait esirleri serbest bırakıyorum, diye cevap verdi. Bunun üzerine diğer müslümanlâr da:

-“Bize aid olanları da Resûlullaha bağışlıyoruz!” dediler.

Emdiği sütün hakkına riayeten, mağlub fakat zalim bir kavmin esirlerini bile hiç karşılıksız salıvermişti.

ibret.net

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s