NEBİ


Hep ard arda perdeler, ötenin ötesinde;

O’na göründü Melek, bu dünya perdesinde. «İkrâ», vahyin ilk oku;

«İkrâ», bir emir: Oku!

Cevap: «Ne okuyayım?… Okur değilim ki, ben!»

Üç kere aynı emir ve karşılık… Peşinden,

Âyet âyet bir hitap:[size=3]

Allah’tan gelen kitap.

O’na Allah, «İsmiyle oku, diyor; Rabbinin!»

Marifete daveti, Kâinat Sahibinin…

Senin için, ey insan!

Büyük kerem ve İhsan….

Veren… «Uyuşmuş kana hayat ve hamle veren.»

Kilitleri açtıran, «ilmi kalemle veren»

Allah’tan kula ihtar…

Allah ismi anahtar!…

Heceletti, Mevlânın fermanını Cebrâil;

Ve alışınca O’nda âyetlere kalb ve dil,

Silindi birdenbire…

Hepsi bir anlık süre…

Ne o, melek kaybolmuş, gök yırtık ve yer batık!

Tecelli ki, önünde adım atılmaz artık.

Eşyada bir çökerti…

Aklı yakan ürperti…

Sırtında bir ağır yük, indiği dağdan üstün;

Evine koştu: «Sarın beni, sımsıkı örtün!»

Nebî girdi döşeğe

Ve gömüldü râşeye…

necip fazıl

alıntıdır.

Reklamlar

One response to “NEBİ

  1. Efendimiz Ya ResulAllah eyy nurun ala nur
    Senin bir nazarinla tum taslasmis gønuller huzura gark olur
    Bekliyoruz seni Eyy Efendim
    Seni ariyoruz , senin Hira Nur magrasinda bekleyisin misali
    Yolunu gøzleyenlerin var Eyy ufuk cocuklarin ufuk Peygamberi canim Efendim
    Senin nurlu yolunda tum servetini nurdan ayaklarina seren Hatice-Tul Kubran kadar olmasakda
    Askinla yanan gønullerin var eyy guneslere tac giydiren gul Peygamberim…

    Efendim Ya ResulAllah eyy Cihani Server
    Seninle dirilmisti butan ølu yurekler butun kitablar seni mujdeledi,sana gibta etti butun Peygamberler
    Aise-i Humeyran kadar olamadik kiskanamadik seni gøzumuzden bir fer
    Sadakat timsali dostun Eba Bekircesine sadik olamadik davamizda
    Ensar ve muhacirlerin gibi sarilmadik birbirimize bu kutlu yolumuzda
    Ay dogsun uzerimize diye yalvarislarla bekliyoruz seni Veda tepelerinde
    Eyy Guneslere tac giydiren gul Peygamberim…

    Efendim Ya ResulAllah eyy Hatemul enbiya
    Sen Muslumanlar kardestir demistin ya, sarilin kardeslerinize demistin ya
    Senki eyy Rahmet Peygamberim Veda ederken bile Kan davalarini zulmu yasaklamistin ya
    Sana verdigimiz søzlere Sadik kalamadik Efendim
    Sen Rabbimize kavustugun gunden buyana kardes kani døker olduk
    Ve kardeslerimize sahip cikamadik Efendimiz
    Musluman kardeslerimiz dunyanin dørt bir yaninda aglarken bizler umursamadik
    Bilmem ki buyuk gun geldiginde bizleride hz.Vahsi’yi affettigin gibi affedermisin
    Seni cok seviyoruz Eyy Guneslere tac giydiren ufuk Peygamberim…

    Seni anlatmaya lisanim yetmez,benide ummetin olarak kabul et Efendim…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s